vrijdag 4 mei 2012

My African Dream

Deze week zag ik op televisie een deel van het concert van André Rieu, die met zijn orkest een aantal leuke nummers weggaf. Op een gegeven moment kondigde hij de Zuidafrikaanse sopraan Kimmy Scota aan.
Geïntroduceerd door een fluitist die afrika-achtige muziek speelde, bracht zij een prachtig lied ten gehore, waarin zij de emoties van een Afrikaanse vrouw vertolkte. Vanuit haar raam, starende naar de invallende duisternis, hoort en ziet ze alleen maar de ellende die haar continent voortbrengt. Haar hart zegt om haar geboortegrond te verlaten, anderen zeggen haar dat ook. Maar ze gaat niet, want ze zingt:

                                                       Cos’ in my African Dream
                                                       There’s a new Tomorrow
                                                       Cos’ my African Dream
                                                       Is a dream that we can follow

Een droom … Waar ben ik dat eerder tegengekomen?
Jaren voordat de prachtige Kimmy Scota werd geboren was er een ánder die van een droom sprak. In de zestiger jaren van de vorige eeuw was de hele wereld onder de indruk van de gezaghebbende, vibrerende stem van de jonge dr. Martin Luther King.
‘I have a dream,’ zo beëindigde hij zijn inmiddels zijn wereldberoemde betoog, ‘that my four children will one day live in a nation where they will not be judged by the color of their skin but by the content of their character. I have a dream today.’
Heeft zijn droom enige zin gehad? Enkele jaren later werd hij erom vermoord.

In ons eigen kleine Nederlandje herdachten wij deze week ónze dromers. Jonge mannen en vrouwen die destijds, tegen beter weten in, strijd voerden tegen een wrede onderdrukker. Anderen lieten zich uitzenden om elders ter wereld te werken aan een rechtvaardige samenleving. Hebben hun dromen zin gehad? Het is heel goed, om je dat af te vragen, want zij hebben er de hoogst mogelijke prijs voor betaald.
Het antwoord is: ja. Want behalve de dodenherdenking vierden wij deze week in alle vrijheid een puur Hollands feest ter ere van ons staatshoofd. En op 5 mei doen we dat feest nog eens dunnetjes over ter ere van onze - zeer duur betaalde - vrijheid.

Er is nog veel ellende in de wereld. Veel en veel te veel. Om daar allemaal verandering in te brengen is onbegonnen werk… lijkt het. Maar we móéten blijven dromen, want als we dat niet meer doen, dan zijn we nergens meer. Net zoals Kimmy Scota uit dat donkere, mysterieuze, maar zo schitterende Afrika.

Bekijk hier het bijbehorende filmpje.

1 opmerking:

  1. Je hebt helemaal gelijk, we moeten blijven dromen.
    Wij hebben ook zitten genieten van deze uitzending en dit nummer, schitterend.

    BeantwoordenVerwijderen