vrijdag 26 december 2014

Lezer voor het voetlicht: Marjolein van Wijhe

Lezer voor het voetlicht: Marjolein van Wijhe

Marjolein is Harderwijkse, dus een stadsgenote. Regelmatig kom ik haar tegen op een bijeenkomst van “Apollo”, de Harderwijkse literaire kring. Hieronder haar antwoorden op de lezersvragen.

1. Vertel eens iets over jezelf
Ik ben Marjolein van Wijhe, 26 jaar en woon sinds een paar jaar in Harderwijk. Ik ben vijf jaar getrouwd met de allerliefste man. Drie maanden geleden ben ik moeder geworden van onze prachtige zoon.
Binnenkort studeer ik af van de opleiding Interieurstylist. Ik houd van inrichten, meubels opknappen, accessoires en decoraties maken/pimpen voor in huis. Daar hoop ik ook een betrekking in te vinden.
Als vrijwilliger werk ik op vrijdagmiddag op de Dierenweide. Dit is een kinderboerderij in Harderwijk. Ik ben verzot op dieren en kinderen en vind het enorm leuk om die twee met elkaar in contact te brengen. Thuis hebben we een hond, een poes en een konijn. Dit wordt nog uitgebreid, dus de buren zijn bij dezen op de hoogte gebracht.
Ook zit ik in het bestuur van Apollo. Dit gezelschap organiseert één keer in de zes weken een Open Podium in het Stadsmuseum van Harderwijk. Hierbij worden verhalen en gedichten voorgedragen, muziek ten gehore gebracht. Verder gebeurt er van alles wat nog meer op het creatieve vlak voorhanden is.
Ik ben een fanatiek sportster, maar daarnaast kan ik ook uren bewegingsloos een boek lezen.
Dit is in een notendop wie ik ben qua hobby's.

2. Ben je altijd al een enthousiast lezer geweest?
Ja!! Als klein kind gingen we met het hele gezin op vrijdagmiddag uit school naar de bibliotheek. Ik haalde het maximaal aantal boeken, begon te lezen, te lezen en nog eens lezen. Op zondagavond had ik alles uit. Het was zelfs zo erg dat mijn moeder, toen ik in groep vijf of zes zat, een keer mijn biebpasje had afgepakt. Door zoveel te lezen werd ik totaal onbereikbaar voor de wereld om me heen en ze vond dat dat maar eens afgelopen moest zijn.
Nu kan ik gedoseerd lezen, al is het nog wel zo dat ik redelijk onbereikbaar ben, wanneer ik lees.

3. Wat lees je liever: een e-book of een gedrukt exemplaar en waarom?
Een gedrukt exemplaar. Ik heb nog nooit een e-boek gelezen. Tegen al het digitale in de wereld heb ik een pure aversie. Met een e-reader zou ik absoluut niet het idee hebben dat ik aan het lezen ben. Een boek moet je vast kunnen houden en de geur van de bladzijden op kunnen snuiven. Een e-boek lezen zou voor mij hetzelfde zijn als internetten of werk: totaal niet ontspannend. En wat is er mis met een grote boekenkast of wat extra kilo's in je koffer?

4. Hoeveel uur per week besteed je aan lezen?
Sinds de geboorte van mijn zoon is dat wisselend. Eerder was het wel drie uur per dag en de zondag helemaal. Nu lees ik vaak twee à drie uurtjes in de avond. Zo kom je sowieso aan 14 uur per week.

5. Hoe reageert je omgeving daarop?
Mijn man vindt het heerlijk rustig; dan kan hij voetbal kijken - haha. Al is het op zondag wel eens irritant voor hem dat ik hem totaal niet hoor of dat ik verdwaasd rondloop als ik net een boek heb weggelegd. Zo gemakkelijk kom ik niet uit een boek.

6. Is je leespassie van invloed op je andere dagelijkse bezigheden/verplichtingen?
Ja! Ik weiger regelmatig de was, strijk of iets anders te zien en duik lekker op de bank met een kop thee in een spannend boek. Te laat op school komen was vroeger ook zo'n ding: “nog even dat hoofdstuk uitlezen…”

7. Hoeveel boeken heb je gelezen?
Tsja... dat is heel moeilijk te zeggen. In groep vier had ik alle A-boeken al uit, in groep zeven alle B-boeken. Helaas vonden de aardige dames van de bibliotheek mij te snel gaan – ik mocht ik geen C-boeken lezen. Dus heb ik me nog een paar jaar vermaakt met het lezen van boeken voor de tweede of zelfs derde keer. Ook las ik alle boeken van mijn vier zusjes en vijf broertjes. En ik las nog eens veel aan ze voor. Af en toe lukte me het ook wel om een C-boek uit de bibliotheek mee te smokkelen.
Het antwoord op deze vraag moet ik echter schuldig blijven…

8. Hoeveel boeken heb je in je boekenkast?
In ons nieuwe huis past qua muren mijn boekenkast niet. In ons oude huis had ik de grootste Ikea kast vol met boeken, twee dubbele rijen per plank. Plus nog wat boeken in dozen.

9. Weet je je alle boeken die je hebt gelezen nog te herinneren?
Eeh…. Als ik de achterkant van een boek lees, of het verhaal hoor, dan weet ik het meestal weer.

10. Lees je sommige boeken meerdere malen?
Nee, eigenlijk niet. Soms kijk ik wel naar de verfilming van een boek dat ik heel goed vond. Dat gaat twee kanten op:
- of hij sluit aan bij de verbeelding die ik had toen ik het boek las.
- of het boek is (naar mijn beleving) zo anders verfilmd, dat het een domper wordt.

11. Wat is je favoriete genre en lees je daarnaast ook andere categorieën?
Literaire thrillers! Ik ben daar helemaal weg van.
Maar tijdens mijn zwangerschap kon ik er totaal niet tegen. Daarom heb ik toen veel meidenboeken gelezen van Jill Mensell, Cathy Kelly e.d.
Nu ben ik weer op en top aan het huiveren in de donkere avond.

12. Wie is je favoriete schrijver en hoeveel boeken heb je van hem/haar gelezen?
Ik heb geen favoriete schrijver. Wulf Dorn met “Trigger” vind ik heel goed en Lars Kepler met “De Getuige” en “Slaap”.
Toen ik met dit genre begon las ik veelal Patricia Cornwall, Tess Gerritsen, Nicci French en Karin Slaughter.

13. Welk boek zou je iedereen willen aanraden?
“De Getuige” van Lars Kepler. Steengoed, spannend. Je wordt continu op het verkeerde been gezet. Ook word het gruwelijk eerlijk beschreven.

14. Als je lid bent van een leesclub: wat gebeurt daar dan?
Ik ben geen lid van een leesclub. Waar o waar vind ik die in Harderwijk? Dat lijkt me toch zo gezellig! Ik heb er wel over nagedacht er een te beginnen.

15. Schrijf je ook recensies en waar kunnen we die vinden?
Nee, na die oneindig verplichte boekverslagen op de hogere school houd ik het bij (ont)spannend lezen.

16. Ben je zelf ook auteur en zou je één van je boeken willen noemen?
Nee, ik schrijf wel diepzinnige gedichten. In een grijs verleden heb ik wel korte verhalen geschreven voor een kinderblad.

vrijdag 19 december 2014

Lezer voor het voetlicht: Martine Vandyck

Deze Vlaamse lezeres is teruggekeerd naar haar eerste liefde: historische romans…

1. Vertel eens iets over jezelf.
Ik ben moeder van twee volwassen dochters. Een van hen is een even grote boekenwurm als ik. Ze studeren taal- en letterkunde, dus we houden alle drie van taal. Ik woon in een dorp in de Noorderkempen. Ik ben 17 jaar werkzaam geweest bij een bedrijf, dat onlangs werd overgenomen door een Nederlandse concurrent. Omdat alleen de productie in België mocht blijven, werden alle administratieve jobs opgeheven en dus ben in nu werkzoekende.
Ik ga graag op reis, liefst naar Italië en UK.

2. Ben je altijd al een enthousiast lezer geweest?
Ja, ik lees sinds ik vijf jaar ben – dus altijd al :-)

3. Wat lees je liever: een e-book of een gedrukt exemplaar en waarom?
Geen voorkeur. Het gaat om het verhaal, niet om de “vorm”.  Ik lees ook redelijk veel strips.

4. Hoeveel uur per week besteed je aan lezen?
In de zomer 30 à 40 uur (buiten), anders 15 à 20 denk ik.

5. Hoe reageert je omgeving daarop?
Mensen in mijn omgeving kennen me niet anders:-) Mijn moeder en oudste dochter lezen ook veel, mijn man en vader niet.

6. Is je leespassie van invloed op je andere dagelijkse bezigheden/verplichtingen?
Ja, soms wel. Maar dan gaat het slechts om bv. te weinig slaap wegens te laat lezen. Of ik heb geen zin in mijn sociale verplichtingen, omdat ik in een goed boek bezig ben :-)  Vroeger las ik ook tijdens mijn lunchpauze.

7. Hoeveel boeken heb je gelezen?
In mijn hele leven? Geen idee. Nu lees ik gemiddeld 100 boeken per jaar. In de pre-laptoptijd las ik er nog meer. Dus… 4 à 5000 boeken?

8. Hoeveel boeken heb je in je boekenkast?
687 Papieren boeken (ik heb een lijst) plus een aantal e-books.

9. Weet je je alle boeken die je hebt gelezen nog te herinneren?
Nee, zeker niet tot in detail.

10. Lees je sommige boeken meerdere malen?
Natuurlijk, anders heeft het geen zin om ze te kopen.

11. Wat is je favoriete genre en lees je daarnaast ook andere categorieën?
Dat gaat bij mij met periodes. Crime/thriller (Mo Hayder, Karin Slaughter, ...) lees ik altijd graag. Ik heb lang veel fantasy gelezen, maar nu ben ik weer bij mijn eerste liefde: historische romans (Ken Follet, Sarah Dunant...).

12. Wie is je favoriete schrijver en hoeveel boeken heb je van hem/haar gelezen?
Ik heb niet één favoriete auteur. Wel kan ik een top acht geven: Stephen King, James Rollins, Karin Slaughter, Mo Hayder, Terry Pratchett, Ann Rice, Anne McCaffrey, Tess Gerritsen, – niet noodzakelijk in die volgorde.

13. Welk boek zou je iedereen willen aanraden?
De reeks Song of Ice and Fire van George R.R. Martin.

14. Als je lid bent van een leesclub: wat gebeurt daar dan?
Geen lid.

15. Schrijf je ook recensies en waar kunnen we die vinden?
Nee, niet eloquent genoeg :-)

16. Ben je zelf ook auteur en zou je één van je boeken willen noemen?
Ik zou willen dat ik het kon.

vrijdag 12 december 2014

Lezer voor het voetlicht: Anja de Rijk

Anja de Rijk woont tegenwoordig in Duitsland. Dit verhindert haar niet om met heel veel plezier Nederlandstalige boeken te lezen.

1. Vertel eens iets over jezelf
Mijn roepnaam is Anja, en zo kennen de meesten mij ook in Nederland. Ik ben in oktober 22 geworden en woon sinds juli 2013 in Beieren, Duitsland.
Door papieren, waarop je je eigenlijke naam moet invullen, noemen ze me hier ook vaak Antonia. Een naam waar ik als klein meisje een hekel aan had, maar waar ik nu aan begin te wennen en steeds mooier vind worden.
Misschien wil je weten waarom ik in Duitsland woon? Ik ben verslaafd geraakt aan de natuur hier en in Nederland zijn er geen bergen! Wil je het hele verhaal weten? Kijk dan op mijn blog www.FollowMeMove.com en begin bij mei 2013!
Toen ik 15 was ben ik, naast mijn studie verpleegkunde, mijn eigen boekenwebshop begonnen. In het begin was het vooral eigenbelang, want als ik een boek had verkocht, kon ik zelf weer een nieuw kopen (de bieb had ik al uitgelezen). Maar inmiddels vind ik het verkopen en alles wat met boeken te maken heeft zo leuk, dat de verdiensten allang geen uitgangspunt meer zijn. Wel ben ik na drie jaar opleiding (noodgedwongen gestopt) begonnen aan een andere studie: Verkoopspecialist & Ondernemer Detailhandel. Iets wat echt bij me past. Nu werk ik gezellig in een tankstation, met gezellige, soms onverstaanbare Beierse klanten, leuke collega’s en verraste Nederlandse toeristen!

2. Ben je altijd al een enthousiast lezer geweest?
Bijna altijd. Ik weet nog dat ik het leren lezen niet leuk vond en dat ik extra hulp kreeg van een leesmoeder. Dat moet in groep drie zijn geweest. Wanneer het is omgeslagen? Geen idee. Maar mijn familie en ikzelf kunnen zich niet anders herinneren dan dat ik met mijn neus in de boeken zat. Als er een kanon naast me afgeschoten zou zijn, had ik nog niets gemerkt.
Tot mijn moeders wanhoop las ik ook altijd ‘s nachts. Ze kwam altijd checken of ik sliep. Maar zodra ze haar hielen had gelicht, deed ik snel weer mijn lamp aan, haalde mijn boek weer tevoorschijn en vertrok weer op een paard, in een boot, of ik sprong lachend in het zwembad.

3. Wat lees je liever: een e-book of een gedrukt exemplaar en waarom?
Ik zie de voordelen van een e-book in, maar mijn voorkeur gaat uit naar echte boeken. Die kunnen worden gesigneerd en ik kan ze ruiken, voelen en in de kast kan zetten.
E-books lees ik ook wel, maar meer omdat ik in Duitsland woon en ik hier geen 300 boeken kan lenen/kopen in het Nederlands en natuurlijk omdat ik niet genoeg ruimte heb om alle echte boeken in een boekenkast kan zetten. En op vakantie zijn ze natuurlijk reuze handig. Maar verder blijf ik het echte boek trouw. Voor de schrijver moet het toch ook beter voelen als hij het werk dat hij net voltooid heeft, daadwerkelijk kan aanraken?

4. Hoeveel uur per week besteed je aan lezen?
Oei, moeilijke vraag. Het is vooral heel wisselend. Als ik in een week veel werk heb, dan lees ik natuurlijk minder. Maar het liefst elke minuut. Als ik vrij ben, ga ik standaard te laat naar bed, omdat ik mijn boek(en) niet neer kan leggen. Regelmatig (nou ja… één à twee keer per maand) sla ik het slapen gewoon een nacht over.

5. Hoe reageert je omgeving daarop?
Ik leef alleen. Ik had een konijn, dat net aan ouderdom is overleden. Maar die vond het wel gezellig. Verder omgeef ik me met mensen die ook van lezen houden. Al lezen ze niet zoveel als ik.

6. Is je leespassie van invloed op je andere dagelijkse bezigheden/verplichtingen?
Ja en nee. Ik doe alles wat ik moet doen, ga gewoon naar afspraken en op tijd naar mijn werk. Werken vind ik super leuk, dus lezen gaat dan niet voor of zo. Maar ik houd me er wel veel mee bezig. Ik recenseer boeken, blog erover en ben lid van enkele facebookgroepen die over boeken gaan. Het is leuk dat sommige boeken vertaald zijn, zodat ik met mijn collega’s van het tankstation kan praten over boeken die we in verschillende talen gelezen hebben. Naast lezen heb ik ook andere hobby’s, zoals zingen, tekenen, series volgen en met vrienden kletsen.

7. Hoeveel boeken heb je gelezen?
Per jaar of in heel mijn leven? In 2014 heb ik tot dit interview 301 boeken gelezen. In heel mijn leven… dat kan 'k natuurlijk niet natellen. Op de middelbare school heb ik twee jaar geteld en ik kwam uit op 345 boeken. Dus totaal zal ik 3000 boeken gelezen hebben, gok ik.

8. Hoeveel boeken heb je in je boekenkast?
In mijn boekenkast staan er 200 en verder zwerven er in mijn huis nog eens 200 exemplaren die niet meer in mijn boekenkast passen. Daarvan zijn er zeker 300 speciaal genoeg om te houden. Te zijner tijd gaan er 100 terug naar Nederland.

9. Weet je je alle boeken die je hebt gelezen nog te herinneren?
De meeste wel. Misschien weet ik niet alles meer uit een boek, maar best wel veel. De verhalen onthoud ik beter dan de titels. Omdat sommige boeken soms onder een andere titel opnieuw worden uitgegeven, kijk ik vaak naar de flaptekst om te weten of ik het al heb gelezen.

10. Lees je sommige boeken meerdere malen?
Oh ja, zeker nu ik in Duitsland woon. Bovendien zijn sommige boeken zo goed, dat het zonde is om ze maar één keer te lezen!

11. Wat is je favoriete genre en lees je daarnaast ook andere categorieën?
Eigenlijk lees ik alles, hoewel sommige genres wat minder. Maar alles wat me interesseert en leuk lijkt, lees ik. Of het nou een thriller is, een roman, waar gebeurd of fantasy.

12. Wie is je favoriete schrijver en hoeveel boeken heb je van hem/haar gelezen?
Van Nora Roberts heb ik bijna alles gelezen wat in het Nederlands is uitgeven. Ik ben verzamelaar van haar boeken. Wow, wat heeft die vrouw veel geschreven. Want ook onder de naam J.D. Robb schrijft ze als een trein. Gelukkig worden ook die boeken eindelijk uitgeven!

13. Welk boek zou je iedereen willen aanraden?
Oeh…moeilijk, want er zijn zo veel goede en leuke boeken… Ik denk dat ik voor Deadline van Randy Alcorn ga. Dat boek heb ik jaren geleden mogen lezen en ben het nooit vergeten.

14. Als je lid bent van een leesclub: wat gebeurt daar dan?
Nope. Geen lid.

15. Schrijf je ook recensies en waar kunnen we die vinden?
Ja, die kan je allemaal vinden op FollowMeMove.wordpress.com.  Recensies die ik schrijf komen ook wel op Hebban, bol.com enz.

16. Ben je zelf ook auteur en zou je één van je boeken willen noemen?
Nee, ik ben geen auteur, al vind ik schrijven wel heel erg leuk!

vrijdag 5 december 2014

Lezer voor het voetlicht: Wendy Wenning


Vandaag geven we het woord aan Wendy Wenning, een streekgenote. Met 150 boeken per jaar is zij een respectabel lezeres!

1. Vertel eens iets over jezelf
Ik ben Wendy, 47 jaar.  Samen met mijn vriend woon ik in een mooi dorp op de Veluwe. Sinds vorig jaar ben ik werkloos. Zes jaar geleden kreeg ik een dubbele hernia. Tijdens de operatie werd er een zenuw beschadigd, waardoor ik niet meer alles kan wat ik zou willen. Om de pijn draaglijk te houden, slik ik elke dag pijnstillers.
Met mijn leeshobby kan ik mij prima vermaken. Daarnaast zorgen mijn twee katten en een hondje van acht maanden er wel voor dat ik me geen dag verveel!
In het dagelijks leven verzorg ik de boekhouding voor het bedrijf van mijn vriend. Dus ondanks alles heb ik het druk genoeg!

2. Ben je altijd al een enthousiast lezer geweest?
Vanaf het moment dat ik kon lezen, ben ik boeken gaan verslinden. Soms tot wanhoop van mijn ouders, want ik versliep me regelmatig omdat ik tot laat in de nacht had liggen lezen.

3. Wat lees je liever: een e-book of een gedrukt exemplaar en waarom?
Ik lees allebei maar als boekverzamelaar gaat mijn voorkeur toch uit naar een gedrukt exemplaar. Bovendien vind ik een papieren boek net iets prettiger lezen.

4. Hoeveel uur per week besteed je aan lezen?
Ik lees gemiddeld tussen de 10 - 20 uur in de week.

5. Hoe reageert je omgeving daarop?
Ik woon samen met mijn vriend. Hij maakt lange dagen dus hij vindt het prima. Hij heeft liever dat ik met mijn neus in de boeken zit, dan constant achter de laptop.
De niet-lezers in mijn omgeving kunnen zich niet voorstellen dat ik zoveel uur aan boeken kan besteden.

6. Is je leespassie van invloed op je andere dagelijkse bezigheden/verplichtingen?
Momenteel ben ik werkloos, dus mijn werk kan er niet onder lijden. Maar soms stel ik in het huishouden wel het een en ander uit.

7. Hoeveel boeken heb je gelezen?
Heel veel… de laatste twee jaar lees ik gemiddeld 150 boeken per jaar.

8. Hoeveel boeken heb je in je boekenkast?
Een aantal jaren heb ik weinig boeken kunnen kopen, maar ik heb nu 853 boeken in de kast. Daarnaast heb ik nog een stuk of 50 e-books. Verder ga ik ook regelmatig naar de bibliotheek.

9. Weet je je alle boeken die je hebt gelezen nog te herinneren?
Nee, niet alles meer, want daarvoor lees ik teveel.

10. Lees je sommige boeken meerdere malen?
Er zijn nog een aantal boeken die ik ooit eens wil herlezen, maar over het algemeen lees ik een boek één keer.

11. Wat is je favoriete genre en lees je daarnaast ook andere categorieën?
Thrillers en spanning zijn mijn favoriet, daarnaast Young Adults, romans, chicklits en dierenverhalen. Mijn interesse is zich wel aan het verbreden.

12. Wie is je favoriete schrijver en hoeveel boeken heb je van hem/haar gelezen?
Virginia Andrews! Van haar moet ik nog drie boeken lezen. Verder zijn thrillers van Nederlandse bodem - diverse auteurs dus - mijn favoriet.

13. Welk boek zou je iedereen willen aanraden?
De boeken van Sterre Carron heb ik onlangs gelezen en die zijn geweldig.
Maar ook bv de boeken van Marcella Kleine kan ik zeker aanraden en ja, nog veel meer.

14. Als je lid bent van een leesclub: wat gebeurt daar dan?
De enige leesclubs waar ik aan mee doe, zijn die van Hebban/Crimezone.
Komende tijd ben ik aanwezig in drie leesclubs waar van alles over het boek besproken wordt en je dus actief bent in het forum waar het boek besproken wordt. Als laatste schrijf je dan nog een recensie die je op Hebban plaatst.

15. Schrijf je ook recensies en waar kunnen we die vinden?
Ik ben recensent bij VrouwenThrillers.nl, Boekenbijlage.nl en Dizzie.nl. Deze reviews plaats ik op termijn ook op mijn eigen blog, waar ik boekrecensies op plaats. Surf hiervoor naar: www.passievoorboeken.com

16. Ben je zelf ook auteur en zou je één van je boeken willen noemen?
Nee, ik ben geen auteur en ben ook nog niet van plan zelf te gaan schrijven.

vrijdag 28 november 2014

Lezer voor het voetlicht: Marion Poeste

Marion Poeste mag zich sinds kort Leesambassadeur 2014 van Nederland noemen. Een titel waar zij met recht trots op is. Zij beantwoordde de lezersvragen als volgt:

1. Vertel eens iets over jezelf
Ik ben Marion, 24 jaar, auteur en natuurlijk boekenliefhebber. Sinds een jaar ben ik getrouwd (er zijn nog geen kinderen). Wegens enkele chronische aandoeningen is werken voor mij niet haalbaar. Zodoende heb ik veel tijd om te lezen.
Sinds anderhalf à twee jaar ben ik actief met het recenseren van boeken. Soms krijg ik een boek in ruil voor een recensie. Ook ontvang ik weleens een roman van een auteur die ik ken van “tenpages” – het platform dat de uitgave van mijn eigen boek mogelijk heeft gemaakt en inmiddels na een faillissement een herstart heeft gemaakt.

2. Ben je altijd al een enthousiast lezer geweest?
Van kindsbeen af ben ik al gek op lezen. Dit heb ik denk ik van mijn vader. Hij zat en zit nog steeds elke dag met een boek in zijn hand; tegenwoordig ook vaak een e-reader. Toen ik een jaar of negen was schreef ik al kleine verhaaltjes.
Op school had ik altijd in no-time mijn “boekenworm” vol. Dat was een plaatje van een worm, waarvan je het lijfje bij elk gelezen boek een stukje mocht inkleuren. Op de middelbare school waren de ''verplichte'' boeken en boekverslagen geen probleem.

3.  Wat lees je liever: een e-book of een gedrukt exemplaar en waarom?
Een gedrukt exemplaar. Dat geeft me meer het idee dat ik een boek aan het lezen ben. Het terugbladeren gaat in een papieren boek ook gemakkelijker. En natuurlijk is het gewoon leuk om echte boeken in de boekenkast te hebben staan. Mijn e-reader gebruik ik voornamelijk in de winter, wanneer ik veel last van mijn gewrichten heb, waardoor ik moeilijk een boek kan vasthouden.

4.   Hoeveel uur per week besteed je aan lezen?
In uren weet ik het niet precies. Gemiddeld lees ik een boek in één tot drie dagen uit. Ik hoor van mijn omgeving dat ik vrij snel lees.

5.  Hoe reageert je omgeving daarop?
Mijn man vindt het prima dat ik deze ''daginvulling'' heb en bezig ben met iets wat ik leuk vind.

6.   Is je leespassie van invloed op je andere dagelijkse bezigheden/verplichtingen?
Soms wel, dan vergeet ik de tijd en dus ook de ''klusjes'' in huis. Of ik slaap te weinig, omdat ik ’s avonds maar door blijf lezen.

7.  Hoeveel boeken heb je gelezen?
Dat houd ik niet bij. Ooit ben ik daar weleens aan begonnen, maar toen was ik meer tijd kwijt met opschrijven en bijhouden dan met het lezen zelf.
Maar ik zou zeggen: een boek in één tot drie dagen - reken het maar uit J. Er zijn ook wel periodes dat ik een stuk minder lees. Dat ligt eraan of ik al dan niet in een “leesflow” zit, zoals ik dat zelf noem.

8.  Hoeveel boeken heb je in je boekenkast?
Ik schat op dit moment zo'n 250 boeken.

9. Weet je je alle boeken die je hebt gelezen nog te herinneren?
Nee, zeker niet! Dan zou mijn hoofd ''overlopen'' met herinneringen. Maar ik herken wel vaak een boek aan de cover; als ik dan de flaptekst lees, herinner ik me vaak het verhaal wel weer. Soms ook niet, maar dat maakt me niet uit. Als ik me tijdens het lezen maar gewoon kan ontspannen en genieten van het verhaal.

10.  Lees je sommige boeken meerdere malen?
Nee, dat heb ik nog niet gedaan. Wie weet gebeurt dat nog wel in de toekomst. Op dit moment lees ik graag boeken die net zijn uitgekomen. Zolang er nog nieuwe leuke boeken verschijnen, zal ik die eerder lezen J.

11.  Wat is je favoriete genre en lees je daarnaast ook andere categorieën?
Waargebeurde verhalen. Daarnaast lees ik eigenlijk alles, van roman tot thriller. 

12.  Wie is je favoriete schrijver en hoeveel boeken heb je van hem/haar gelezen?
Eigenlijk heb ik niet één favoriete schrijver. Vroeger was ik helemaal gek van de Harry Potter-boeken van J.K. Rowling. Deze serie heb ik helemaal in mijn bezit!
Van de chicklits vind ik de boeken van Sophie Kinsella en Jill Mansell erg leuk. Ook hiervan heb ik een heel rijtje in mijn kast staan.
Van mijn laatst gelezen boeken noem ik “Herkenning” van Gaby Sadowski', “Komt een vrouw bij de hacker” van Maria Genova en “Voor jou” van Jojo Moyes. 

13.  Welk boek zou je iedereen willen aanraden?
Op dit ben moment lees ik ''Mijn vader was een NSB'er'' van Elmer den Braber. Dit boek kan ik zeker iedereen aanraden.

14.  Als je lid bent van een leesclub: wat gebeurt daar dan?
Ik ben alleen lid van de ''online' leesclubs'' van Chicklit en Crimezone/Hebban. We krijgen een boek toegezonden - eerst geven we een eerste indruk en later vertellen we wat we ervan vinden tijdens het lezen. Uiteindelijk schrijven we er een eindbeoordeling over.

15.  Schrijf je ook recensies en waar kunnen we die vinden?
De sites waar ik “gastrecensies” voor schrijf zijn: http://tboekenblog.blogspot.nl www.deleesfabriek.nl   www.dizzie.nl.

16.  Ben je zelf ook auteur en zou je één van je boeken willen noemen?
Jazeker J.
In 2013 is mijn eigen autobiografische boek uitgekomen: ''Ademloos verlangen''.
Het boek is te vinden op: http://www.bol.com/nl/p/ademloos-verlangen/9200000013655179/ Er bestaat ook een facebookpagina van.

vrijdag 21 november 2014

Lezer voor het voetlicht: Els Ebraert

Vandaag geven we het woord aan Els Ebraert. Els is een van de beheerders van de succesvolle faceboekgroep “Boekenfans !”

  
1. Vertel eens iets over jezelf
Ik ben Els, 50 jaar en heb een zoon. Wij wonen in een leuk dorpje in België, samen met een aantal huisdieren.  Mijn laatste job was op de dispatching van een transportbedrijf. Nu ben ik al een aantal jaren thuisblijfmama.

      2. Ben je altijd al een enthousiast lezer geweest?
Ja, van kleins af.  Mijn zus las mij voor uit strips en die hebben wij ook samen verslonden. Daarna kwam ons wekelijks bezoek aan de bib erbij. Nu ja, een was niet voldoende. We waren lid van drie verschillende. En nu sinds een paar jaar kopen we enkel nog Engelse boeken. 

3. Wat lees je liever: een e-book of een gedrukt exemplaar en waarom?
Ik ben lang blijven hangen aan papieren boeken, maar nu ben ik toch ook gezwicht voor de e-reader. Papieren boeken zal ik blijven lezen, maar een e-book vind ik gemakkelijker voor in bed of onderweg.

      4. Hoeveel uur per week besteed je aan lezen?
Ik denk dat het toch twee tot drie uur per dag is. Dus ongeveer 20 uur per week, schat ik.

5.  Hoe reageert je omgeving daarop?
Mijn ma en zus lezen ook veel, dus die kijken daar niet van op. Mijn zoon zegt soms iets als: “Zit je weer met je neus in een boek?” Al mijn vriendinnen lezen ook. Iedereen zou het eerder abnormaal vinden, als ik geen boek bij me had.

6.  Is je leespassie van invloed op je andere dagelijkse bezigheden/verplichtingen?
Nee, niet echt. Ik doe mijn taken en las af en toe een kleine pauze in, met een boek natuurlijk. 
Verder heeft de tijd die ik in tv kijken stak, nu plaats moeten maken voor een boek.

7. Hoeveel boeken heb je gelezen?
Dit jaar zit ik reeds op 127. 

8. Hoeveel boeken heb je in je boekenkast?
Daar heb ik echt geen flauw idee van. Als ik moet gokken, dan denk ik een 400-tal.

9. Weet je je alle boeken die je hebt gelezen nog te herinneren?
Nee. Sommige weet ik nog heel goed, andere ben ik totaal vergeten. Vreemd genoeg zijn het de hele goeie en de hele slechte, die zijn blijven hangen.

10.  Lees je sommige boeken meerdere malen?
Nee, dat doe ik niet. Er zijn nog teveel boeken die ik voor een eerste keer wil lezen.

11.  Wat is je favoriete genre en lees je daarnaast ook andere categorieën?
Het meeste houd ik van chicklit. Lekker ontspannen met verstand op nul, alhoewel hierin ook wel zwaardere thema's aan bod komen. Af en toe een cozy mysterie boekje of een soft thriller.
Ik lees wel bijna uitsluitend in het Engels.

12.  Wie is je favoriete schrijver en hoeveel boeken heb je van hem/haar gelezen?
Ik houd wel van Jill Mansell en Carole Matthews. Ik heb hun boeken nog niet allemaal gelezen, maar wel allemaal in mijn bezit.

13.  Welk boek zou je iedereen willen aanraden?
Als je van humor houdt, zou ik zeggen: “And God Created the Au Pair”.

14.  Als je lid bent van een leesclub: wat gebeurt daar dan?
Nee, geen lid.  Ik kies graag zelf wat ik wanneer wil lezen.

15.  Schrijf je ook recensies en waar kunnen we die vinden?
Recensies schrijf ik niet. Ik geef wel beoordelingen op goodreads.

16.  Ben je zelf ook auteur en zou je één van je boeken willen noemen?
Nee, auteur ben ik niet. Ik schrijf wel af en toe een kort stukje of een verhaal, maar verder ben ik nog niet gekomen. Wie weet ooit…

maandag 17 november 2014

SPECIALE EINDEJAARSACTIE

"Koopman in de Gouden Eeuw" à € 19,95 nu voor 16,50
"De getrouwde monnik" à € 19,95 nu voor 16,50
Twee boeken totaal € 39,90 nu voor € 30,00
De actie loopt tot 20 december 2014.
Binnen Nederland geen verzendkosten!
Te bestellen via http://www.boekarie.nl/bestellen.html (waarbij natuurlijk de actieprijzen gelden).

vrijdag 14 november 2014

Lezer voor het voetlicht: Mieke Schepens

Vandaag beginnen we met de rubriek “Schrijver voor het voetlicht”, een serie interviews met gepassioneerde lezers. Mieke Schepens bijt de spits af.


1.Vertel eens iets over jezelf.
Mijn naam is Mieke Schepens, geboren op 6 juni 1957 in Steensel (N.Br).
Sinds 37 jaar getrouwd en moeder van een zoon. Sinds mijn secretaresse-opleiding bij Instituut Schoevers in Tilburg heb ik altijd een baan gehad, maar nooit als secretaresse. Nadat mijn man een eigen bedrijf begon ben ik gestopt met werken bij Banque Paribas Nederland NV in Eindhoven. Ik kon thuis mooi de boekhouding en de inkoop doen, of solderen als dat nodig was. Dat doe ik nu nog wel eens. Toen het op onze zaak allemaal goed liep begon ik me te vervelen, ging solliciteren bij een andere bank en had binnen een week een baan voor twintig uur in de buurt van onze woonplaats. Toen ging dat nog zo. Omdat ik meer uren wilde gaan werken ben ik bij een andere lokale bank terecht gekomen.
Daar heb ik fulltime gewerkt totdat ik ziek werd. Een aantal jaren heb ik helemaal niets kunnen doen; ik kreeg bovenop een depressie ook nog eens borstkanker. Dat is allemaal achter de rug; ik ben nu schoon, zoals men dat noemt, maar de schrik zit erin. Mijn motto is dan ook: Carpe Diem, oftewel “pluk de dag”. Ik doe niets meer waar ik een hekel aan heb en probeer zoveel mogelijk uit iedere dag te halen.
Nu merk ik vaak dat mijn dagen weer te kort zijn. Ik ben drukker met verschillende dingen dan in de tijd dat ik een betaalde baan had. Ik ben een gelukkig mens.
Je weet nu een heleboel over me.

2. Ben je altijd al een enthousiast lezer geweest?
Ja, al sinds ik me kan herinneren. Mijn ouders zijn ingetrouwd bij mijn opoe en zij las alles wat los en vast zat. Daar zal ik dat van meegekregen hebben.

3. Wat lees je liever: een e-book of een gedrukt exemplaar en waarom?
Ik heb een hekel aan e-books omdat ik graag een papieren boek in handen heb. Waarom weet ik niet, dat is gevoelsmatig. Ik heb een e-reader met een paar boeken daarop. Ik heb deze ook gelezen maar daarna besloten om geen e-books meer te recenseren. Het voelt gewoon niet fijn voor mij.

4. Hoeveel uur per week besteed je aan lezen?
Ik lees ongeveer 6 uur per dag, maar ben wel langer bezig met een boek. Ik schrijf recensies en dat heeft ook zijn tijd nodig.

5. Hoe reageert je omgeving daarop?
Mijn man en zoon zijn blij dat ik iets gevonden heb na mijn ziekte, waarvan ik gelukkig word.
Er zijn mensen in mijn omgeving die het belachelijk vinden dat ik zoveel lees en er niets voor betaald krijg, maar dat is meer hun probleem denk ik.
6. Is je leespassie van invloed op je andere dagelijks bezigheden/verplichtingen?
Nee hoor, vroeger werkte ik ook natuurlijk.

7. Hoeveel boeken heb je gelezen?
De laatste twee jaar heb ik ongeveer 180-190 boeken gelezen. Toen ik een betaalde baan had, las ik veel minder. Ik had er de puf niet meer voor als ik thuis kwam. Maar voor 1976 heb ik ook wel een paar honderd boeken gelezen.

8. Hoeveel boeken heb je in je boekenkast?
Ik heb nu bijna geen boeken in mijn boekenkast. Mijn boeken heb ik opgeborgen in koffers die ik daar speciaal voor aangeschaft heb. We hopen binnen afzienbare tijd te verhuizen en ik ben al begonnen met mijn juweeltjes in te pakken. De koffers heb ik samen met andere spullen in een opslag staan. Maar het zullen er ongeveer 450-500 zijn, denk ik.

9. Weet je je alle boeken die je hebt gelezen nog te herinneren?
Nee.

10. Lees je sommige boeken meerdere malen?
Tot nu toe niet, maar wie weet als ik meer tijd heb en geen nieuwe aanvoer meer heb!
Er zitten er een heleboel bij die ik graag nog een keer wil lezen.

11. Wat is je favoriete genre en lees je daarnaast ook andere categorieën?
Mijn favoriete genre is het thriller-genre (waaronder spionage). Daarnaast lees ik ook vaak detectives, romans, fantasy en non-fictie. Ik ben gestopt met het lezen van horrorboeken toen in zwanger was en ben er ook nooit meer mee begonnen. Wanneer ik lees, zit ik helemaal in de wereld die beschreven wordt.

12. Wie is je favoriete schrijver en hoeveel boeken heb je van hem/haar gelezen?
Robert Ludlum was mijn favoriet, van hem heb ik zo'n twintig boeken gelezen. Ik heb geen boeken meer gelezen die niet door hem geschreven zijn, maar wel onder zijn naam zijn uitgebracht na zijn overlijden.

13. Welk boek zou je iedereen willen aanraden?
Op dit moment kies ik voor “Ik ben Pelgrim” van Terry Hayes. Een geweldig goed boek en heel actueel.

14. Als je lid bent van een leesclub: wat gebeurt daar dan?
Ik kan alleen spreken voor on-lineleesclubs. We lezen allemaal hetzelfde boek.  We informeren elkaar voor het lezen, tijdens het lezen en na het lezen wat we er van vinden. Na het lezen geven we duidelijk met cijfers aan hoe we het boek waarderen en waarom.

15. Schrijf je ook recensies en waar kunnen we die vinden?
Ik schrijf recensies. Deze kun je vinden op mijn blog: http://www.graaggelezen.blogspot.nl  en mijn site: http://www.miekeschepens.nl (deze laatste moet nog wat bijgewerkt worden).


16. Ben je zelf ook auteur en zou je één van je boeken willen noemen?
Ik volg schrijflessen waaronder ook copywriting. Ik schrijf wel korte verhalen. Deze laatste zijn uitsluitend voor mezelf. Die publiceer ik niet. Wanneer ben je een auteur? 

vrijdag 7 november 2014

Filo Sofietje

Telkens als ik een historische roman afsluit - hetzij als lezer, hetzij het als schrijver - word ik door een stukje weemoed overvallen. De periode waarin ik me heb gewaand, bestaat niet meer. Hij is vervlogen in de eeuwigheid en zal nooit meer terugkeren. Wat zou ik graag eens écht rondlopen in een tijd, waarin donker nog donker was, het paard het enige middel van vervoer en alles rustig en zonder haast. Maar… het is over.
Je realiseert je weer eens, dat wat geweest is is geweest en dat wat nu is verdwijnen zal. En wij… wij zijn slechts een schakeltje in de ketting die zich door de eeuwen heen beweegt.
In 1941, met het droogleggen van de Noordoostpolder, hield Schokland op als eiland te bestaan. Pieter Terpstra, die dit met lede ogen aanzag schreef in zijn boek “Verloren land”:

“Deze stille avond brengt me het besef dat ik me niet mag vastklampen aan de waardeloze overblijfselen van hetgeen ééns geweest maar nu onherroepelijk voorbij is, en dat ik te lang vergeefs heb teruggezocht. Eénmaal moet je afscheid kunnen nemen. Als ik Schokland wéér betreed, zal ik me niet meer ergeren aan veranderingen welke er zich hebben voltrokken. Ik ken het verleden als een kostbaar geheim – en dat is voorrecht. Vaak heb ik hier de schemering zien dalen over het water. Nu daalt de schemering over het land. Het leven brengt onafwendbare veranderingen en wie vertrouwt op de Wijsheid die over de veranderingen beschikt, zal zo het leven kunnen aanvaarden.”

Mooi gezegd…

vrijdag 31 oktober 2014

Recensie "De getrouwde monnik"

Nadat ik twee weken geleden hier een mooie recensie heb geplaatst van “Koopman in de Gouden Eeuw” kan ik natuurlijk niet achterblijven met “De getrouwde monnik”. Hieronder de beoordeling van Mieke Schepens. Meer boekrecensies van deze inmiddels bekende recensente zijn te vinden op www.miekeschepens.nl

Een proloog die maakte dat ik bij het lezen dacht dat ik met een heel vervelende hoofdpersoon te maken zou krijgen. Niets bleek minder waar te zijn. Hartverwarmend en nieuwsgierig is deze Norbert. Het is duidelijk dat de auteur zeer gedegen te werk is gegaan om informatie uit de middeleeuwen te verzamelen om op deze manier een geloofwaardig boek neer te zetten. Nadat je dit boek gelezen hebt, kun je met zekerheid zeggen dat je een heleboel hebt bijgeleerd over de middeleeuwen.
De auteur weet je meteen mee op reis te nemen naar deze tijd. Na nog maar een paar bladzijden gelezen te hebben, kijk je verbaasd rond in deze periode terwijl je veel herkenbare dingen tegenkomt. Zowel in de mensen als in de dingen die gebeuren, toen en ook nu. De dubbele moraal die je vaak tegenkomt in de kerk en in de politiek. Je leest over afgunst, zelfgenoegzaamheid, vooroordelen, winstbejag. Maar ook over liefde, vertrouwen in elkaars kunnen, vertrouwen op elkaars hulp en kennis delen met elkaar.
Geloof en bijgeloof is van alle tijden. Godsdienst is zeker aanwezig, maar het heeft een doel in het verhaal.
Een boek, onderverdeeld in niet te lange hoofdstukken. Steeds kom je nieuwe verhalen tegen in het boek, die er op een goede manier in beschreven zijn. Je leert de hoofdpersonen kennen en waarderen. Het boek geeft goed weer hoe onze maatschappij zoals hij nu is, tot stand heeft kunnen komen.
Je zult de vaak humoristische manier van schrijven over bijzonder indrukwekkende gebeurtenissen waarderen. Ik heb daar van genoten. Ik heb veel van het boek glimlachend zitten lezen, bedenk ik me nu.
Bij het lezen van de epiloog had ik ondanks hetgeen ik hiervoor schreef, tranen in mijn ogen van ontroering, zo mooi was het !
Een boek waarvan ik kan zeggen: Graag gelezen !

vrijdag 24 oktober 2014

Herfst...

Woeste donkere wolken passeren in snel tempo het hemelgewelf. Met een duister enthousiasme laten ze hun slagregens op de aarde neerkomen, waarmee ze hun plezier in het tarten van de mensheid etaleren. De vrolijke zomerse zon, waarvan we deze keer tot ver in het najaar hebben kunnen genieten, heeft nu definitief het veld geruimd. Hij heeft plaats moeten maken voor een grauw en grijs weerbeeld. De wisseling van de seizoenen… Hoe gaan we ermee om?
De mogelijkheden om het huis te verlaten zijn niet optimaal. Weliswaar kunnen we ons in de auto naar een andere plaats begeven, maar de snel bewegende ruitenwissers kunnen niet voorkomen dat het zicht slecht is. Autorijden is geen pretje.
Een snelle wandeling om lekker frisse lucht in te ademen, is al helemaal geen optie.
Wat dan? Achter de televisie blijven hangen, een stuk of 20 kanalen afzappen maar niet iets interessants kunnen vinden en toch maar blijven kijken naar iets wat beweegt? Ook dat is niet bevredigend. Pas op! Voor we het weten neemt de herfst ons te grazen en vervallen we in een naargeestige melancholie.
Willen we dat? Nee, natuurlijk niet. Maak de herfst tot een prachtig natuurfenomeen waar je heerlijk van kunt genieten. Trek je jas aan, ga naar buiten, laat de wind door je haren wapperen. Met dit weer? Nee dat niet. Maar tussen de regenbuien door, gaat het natuurlijk wél.

Maar als je écht niet naar buiten kunt …, wat dan?
*** Je reist mee op een VOC-schip rond Kaap de Goede Hoop. Je hebt je in je kooi vastgesnoerd en slaat angsten uit om de storm die om je heen woedt. Geluid van krakend hout en vloekende matrozen die het schip in bedwang proberen te houden. Angstkreten, als de mast breekt, waardoor het scheepje roerloos is geworden en als een weerloos stukje brandhout is overgeleverd aan de woeste golven. Kom je hier ooit levend uit? ***
Wat is er nu heerlijker om “Koopman in de Gouden Eeuw” te lezen als de wind om je huis buldert en de hagelstenen dreigend tegen je ruiten aanslaan. De verwarming lekker aan, languit op de bank. Wat wil je nog meer?


“Koopman in de Gouden Eeuw”. Een aanrader voor het barre jaargetijde!

vrijdag 17 oktober 2014

Recensie van "Koopman in de Gouden Eeuw"

Onderstaand een recensie van “Koopman in de Gouden Eeuw” door schrijver/recensent M.P.O. Books. Meer recensies van hem zijn te vinden op zijn website www.mpobooks.nl
Natuurlijk ben ik in mijn nopjes met zijn evenwichtige beoordeling. Zijn puntje van kritiek begrijp ik.

In de zeventiende eeuw, terwijl de opstand tegen Spanje woedde, onderging de stad Amsterdam een opmerkelijke ontwikkeling. In die eeuw, die de Gouden Eeuw wordt genoemd, werd het huidige grachtenstelsel gegraven en bedrijfspanden gebouwd. Het was een periode van grote economische vooruitgang, waarin de Nederlanden zich ontwikkelden tot een wereldmacht. In “Koopman in de Gouden Eeuw” beschrijft Arie de Ruiter die periode aan de hand van drie generaties van de familie Van Ditselaer. Het begint met de generatie van Marnix van Ditselaer die een handel in graan tot een succes weet te maken. Uit zijn eerste huwelijk heeft hij zoon Egbert, de beoogde opvolger. Uit zijn tweede huwelijk worden twee zonen geboren.
Zoon Rogier gaat in dienst bij een molenaar met een houtzaagmolen in de Zaanstreek. Hij valt op door zijn ijver en vakkundigheid, waardoor hij een stapje hoger mag zetten door op een werf te gaan werken. Zijn broer heeft een andere passie. De flamboyante Coenraad wil kunstschilder worden. Hij weet zijn vader zover te krijgen dat hij in de leer en in de kost mag bij Zeger Pietersz, een redelijk bekende schilder in Amsterdam. Coenraad blijkt zo talentvol dat hij uiteindelijk zelfs les krijgt van de grote Pieter Lastman. In de liefde zitten de twee broers en halfbroer elkaar in het vaarwater. De mooie Anna van Schinkenveld wordt door hen alle drie begeerd, en zij kan met hen alle drie goed opschieten.
Het wordt een gearrangeerd huwelijk tussen Egbert en Anna, omdat hun ouders dat regelen en de twee zelf ervan overtuigd zijn dat dit de beste keuze is. Maar Egbert heeft andere intenties dan Anna denkt. Egbert van Ditselaer loopt eruit in zijn familie. Hij staat bekend om zijn grenzeloze ambitie, ten koste van anderen. Op jonge leeftijd heeft hij een gesprek van zijn vader afgeluisterd, waardoor hij weet dat hij het graanbedrijf later met zijn twee halfbroers zal moeten delen. Rogier en Coenraad zullen elk voor dertig procent mede-eigenaar worden, en dat zint Egbert totaal niet. Hij heeft er alles voor over om dat te voorkomen, desnoods ook moord. Zijn keuze voor Anna is een stap in zijn plan om zijn broers buiten spel te zetten.
“Koopman in de Gouden Eeuw” is een boeiende familiegeschiedenis van de Harderwijkse schrijver Arie de Ruiter. Hij zet mensen van vlees en bloed neer. Meestal komen de personages sympathiek over, maar het zijn ook mensen met fouten, mensen die verkeerde beslissingen nemen, met alle gevolgen van dien. Hoewel het verhaal af en toe kabbelt - onder andere omdat De Ruiter de familiegeschiedenis in het bredere perspectief van de landsgeschiedenis wil plaatsen - voel je als lezer wel aan dat de duistere bedoelingen van Egbert langzaam maar zeker voor problemen moeten zorgen. De familie valt beetje bij beetje uit elkaar.
Dit is zonder meer een interessant verhaal, dat bovendien knap en realistisch is geschreven. Het enige wat ik mis, is de zinderende climax. Er is wel een ontknoping, maar die is te tam vergeleken bij wat eraan vooraf is gegaan. Het verhaal vraagt om méér. Niettemin slaagt De Ruiter erin de lezer even in de waan te laten een reis terug in de tijd gemaakt te hebben. De Gouden Eeuw herleeft.

vrijdag 10 oktober 2014

Jeugdboek?

Onlangs werd opgemerkt dat “Koopman in de Gouden Eeuw” iets weg had van een ouderwets jongensboek. Een dergelijke opmerking had ik al eens eerder gehoord en toen was dat commentaar me behoorlijk in het verkeerde keelgat geschoten. Ik schrijf geen jongensboeken! Mijn romans zijn geschreven voor mensen in de leeftijd van 18 (dus al behoorlijk adolescent) tot 80 jaar. Uit alle leeftijdcategorieën heb ik lovende reacties gekregen. Ze omschrijven maatschappelijke situaties, met een mix van humor, religie, ernst en romantiek met als goed beschreven achtergrond de tijd waarin het verhaal zich afspeelt. Het zijn dus echt geen Pirate-of-the-Caribbean-achtige verhalen. Evenmin gaan ze over “ferme jongens, stoere knapen” of “jongens van Jan de Witt”. Andere oubollige vaderlandsliefde-bevorderende jeugdkreten zijn er evenmin in te vinden.
Het is me trouwens vaker opgevallen dat historische romans weleens gelijkgesteld worden aan jeugdboeken. In een commentaar op internet wordt ook “De getrouwde monnik” als een jeugdboek neergezet. Natuurlijk zullen er best wel tienerboeken met een historisch thema geschreven worden. Chapeau voor de mensen die dat kunnen. Een boek schrijven voor jeugdige lezers is geen sinecure! Maar dat betekent niet dat je alle geschiedkundige verhalen als jeugdwerk af kan doen. Daarmee doe je het genre tekort!
Overigens werd de opmerking van onlangs in de goede zin van het woord geplaatst. De persoon in kwestie doelde op de schrijfstijl die goed en helder was en de vlotte leesbaarheid van het boek. Als zestiger had hij het met erg veel plezier gelezen. “Koopman in de Gouden Eeuw” en “De getrouwde monnik” zijn dus romans voor volwassenen, die serieuze en ertoe doende onderwerpen aan de kaak stellen en desondanks lezen als een jeugdboek. Toch wel knap om zo te kunnen schrijven. Wie doet me na?

vrijdag 3 oktober 2014

Een enerverende ervaring

Tot mijn grote verrassing werd ik enige maanden geleden door radio Amsterdam FM uitgenodigd om in de boekenrubriek van het programma Kunst en Cultuur te komen praten over Koopman in de Gouden Eeuw. Natuurlijk was ik daar direct voor in. In no time was de afspraak gemaakt: vrijdag 26 september zou ik van 15.30 tot 16.00 uur life in de uitzending komen.
Uiteraard vergt een dergelijk optreden enige voorbereiding. Eerst moest ik mijn eigen roman nog maar eens een keer lezen, vond ik. Sinds die enkele jaren geleden op de markt kwam, heb ik alweer twee andere boeken geschreven, dus het “koopmanverhaal” moest eventjes weer “naar de oppervlakte worden gebracht”. Terwijl ik de aantekeningen, die ik destijds over de gouden eeuw maakte, weer eens doornam, voelde ik me opnieuw enthousiast worden over deze boeiende periode in onze Nederlandse geschiedenis.
Ruim op tijd meldde ik me op de vierde verdieping van de Openbare Bibliotheek Amsterdam, vanwaar het programma zou worden uitgezonden. Ik maakte kennis met Leo Willemse, die het gesprek met mij zou voeren en met Fabiola Veerman, die het programma presenteerde.
Eén minuut voor aanvang - ik zat al voor de microfoon - begon ik wat rillerig te worden. Om direct in een uitzending te moeten optreden, bleek opeens geen sinecure meer te zijn.
Ga ik het allemaal wel goed doen? vroeg ik me angstig af. Kom ik wel uit mijn woorden?
‘Je kunt nog terug, hoor,’ grapte Fabiola, maar daar wilde ik natuurlijk niet van weten.
En toen waren we zomaar life in de lucht. Op slag vergat ik mijn zenuwen en er ontstond een heel leuk gesprek. Veel te snel naar mijn zin was het afgelopen. Er was nog zoveel meer te vertellen… Bijna onmiddellijk na de uitzending kreeg ik al sms’jes met “wat leuk” en “wat interessant” e.d.
Voldaan reisde ik weer huiswaarts.
Mocht je de aflevering gemist hebben: die is op youtube te beluisteren via de link https://www.youtube.com/watch?v=yZXqlpPA90E

vrijdag 26 september 2014

De historische roman

Helaas is het genre “historische roman” niet erg bekend bij het lezende publiek. Over het algemeen is men meer geïnteresseerd in thrillers. Die gaan dan ook als warme broodjes over de toonbank en worden in razend tempo geschreven. Daar is natuurlijk niets op tegen – iedereen mag immers het genre van zijn voorkeur kiezen.
Dat neemt niet weg, dat het me erg spijt dat aan de historische roman zo weinig aandacht wordt besteed. En áls er een boek in die categorie verschijnt, dan is dat vaak door een buitenlandse auteur geschreven en speelt het verhaal zich dus ook elders in de wereld af. Jammer… jammer… Ik ben er namelijk van overtuigd, dat veel mensen plezier kunnen beleven aan een boek dat in het Nederlandse verleden plaatsvindt. Als er maar meer informatie over zou verschijnen. Persoonlijk heb ik al diverse malen de opmerking gekregen: “Eigenlijk was ik geen liefhebber van historische romans, maar sinds ik jouw boeken heb gelezen ben ik helemaal verkocht.” Duidelijker kan het toch niet?
Gelukkig zijn er nog wel schrijvers van historische romans. Er is zelfs sprake van aanstormend talent, waar we in de toekomst zeker meer van zullen horen:
- Juliëtte van Nes is bezig aan een boek, waarvan ik een gedeelte heb mogen inzien. Het wordt gegarandeerd een boeiend relaas.
- Ook Anne Mieke Vermeulen loopt zich warm om een prachtige historisch werk het licht te doen zien.
De toekomst ziet er rooskleurig uit!

vrijdag 19 september 2014

Ben ik historicus?

‘Jij bent toch historicus?’ merkte onlangs iemand tegen me op.
Hoewel ik me zeer door zijn opmerking gestreeld voelde, moest ik hem toch duidelijk maken dat er een groot verschil is tussen een historicus en een schrijver van historische romans. Natuurlijk - als je in je boek een bepaalde periode in de geschiedenis wilt belichten, dan moet je je vooraf goed op de hoogte stellen van het desbetreffende tijdvak. Dat vereist het genre, waarover je schrijft, nu eenmaal. Dat vind ik - anderen denken daar misschien anders over en zetten een alleraardigst kasteelromannetje op schrift. Dat moeten zij dan zelf weten.
Maar om nu te zeggen dat ik historicus ben… Nee, echt niet. Historici zijn mensen, die een jarenlange universitaire studie achter de rug hebben. Natuurlijk heb ik in mijn boekenkast een aantal boeken staan, die handelen over de Nederlandse geschiedenis. Daaruit put ik onder andere, als ik weer met een nieuw schrijfproject begin. Maar verder gaat mijn historische kennis niet veel verder, dan wat me op de basis- en middelbare school is bijgebracht. Historische feiten dus, waarvan je zou verwachten dat iedereen ze zou weten. Maar soms kom je een verbazingwekkende onkunde tegen:

Wist u dat
-           er mensen zijn die nog nooit van Anne Frank hebben gehoord?
-           de Franse bezetting van 1795 tot 1813 bij menigeen onbekend is?
-           de eerste maanlanding vóór de Tweede Wereldoorlog zou hebben  plaatsgevonden?
-           de Eerste Wereldoorlog rond het jaar 1000 heeft gewoed?
-           Johan de Witt met grote stelligheid tot Vader des Vaderlands wordt  gebombardeerd?

Tja, daarmee vergeleken heb ik heb ik toch wel een aardige kijk op de vaderlandse geschiedenis. 

vrijdag 12 september 2014

Top 10

Afgelopen week werd mij op facebook gevraagd om een lijstje van tien van mijn favoriete boeken samen te stellen. Ooit heb ik me eens voorgenomen van elke bekende Nederlandse schrijver minstens één boek te lezen - een onmogelijk streven, waar ik nochtans in volhard. Sinds enkele jaren heb ik de gewoonte om mijn gelezen boeken te noteren. Inmiddels is dat uitgegroeid tot een hele lijst.
Hieronder dus tien boeken, enigszins willekeurig gekozen, onderverdeeld in twee blokjes.

01. Jan Siebelink Verdwaald gezin
02. Harry Mulisch         De ontdekking van de hemel
03. Loes den Hollander Driftleven
04.   Remco Campert         Het satijnen hart
05. Herman Koch Het diner

06. Harmen Malderik Over de keien
07. M.P.O. Books         De dood van Callista de Vries
08. Henk Vaessen Piel de heilige
09. Saskia Schouten         Wachten op de liefde
10. Jacques van de Baan Serpent

Voor wat betreft de literaire kwaliteit doen de boeken uit beide blokjes niet voor elkaar onder. Ze variëren zo’n beetje tussen “leuk” en “heel goed”. Toch bestaat er een wezenlijk verschil tussen de schrijvers. De bovenste vijf zijn auteurs van naam; de onderste vijf zijn tamelijk onbekend. Desondanks levert de laatste groep geen werk af van mindere kwaliteit.
Natuurlijk heb ik ook wel boeken in mijn handen gehad, die echt niet te lezen waren. Maar ook daarin heb ik geen verschil ontdekt tussen bekende en onbekende schrijvers. Eén boek was zo verschrikkelijk, dat ik het na twintig bladzijden heb dichtgeklapt - van een “gerenommeerd” auteur…
Ieder heeft natuurlijk het recht om iets al dan niet mooi te vinden. Ik vind het echter erg jammer dat er veel buitenlandse auteurs op de markt worden gebracht, terwijl hun getalenteerde Nederlands/Vlaamse collega’s vaak niet de erkenning krijgen die ze verdienen.
Uitgevers en recensenten zouden andere prioriteiten moeten stellen.

vrijdag 5 september 2014

Vroeger...

Op een of andere manier heeft de mens (of in ieder geval veel mensen) er behoefte aan om in het verleden te duiken. Als men bij het afgraven van een bouwterrein op archeologische vondsten stuit, worden de werkzaamheden onmiddellijk stilgelegd om die mededelingen uit het verleden vast te leggen en te ontrafelen.
De wetenschap telt miljoenen euro’s neer om de geheimen van het heelal bloot te leggen. Ruimtetelescopen vangen signalen op van miljarden lichtjaren ver. Hoe verder ze in het heelal speuren, hoe dieper ze ook in het verleden kijken. Daarmee probeert men inzicht te krijgen in de ontstaansgeschiedenis van het universum.
In een aantal West-Afrikaanse landen vertellen griots over de geschiedenis van hun dorp. Ze zijn in staat om dagen achtereen te praten zonder eenmaal in herhaling te vallen. Daarbij vertellen ze over gebeurtenissen die zich eeuwen geleden hebben afgespeeld.
Zo zijn er wereldwijd - op allerlei terreinen - voorbeelden aan te wijzen, dat de mens kennis wil hebben van wat zich vroeger heeft voorgedaan.
Waar komt die behoefte toch vandaan? Nuchter gesproken zou je kunnen zeggen, dat het volkomen zinloos is om je met het verleden bezig te houden. ‘Je leeft immers NU,’ zeggen sommigen daarover. Maar zo simpel is het niet.
Als schrijver van historische romans zal het niemand verbazen, dat ik me ook graag met geschiedenis bezig houd. Maar de zin daarvan kan ik niet uitleggen. Ik vind het gewoon boeiend om te weten hoe mensen uit vroeger tijden hebben geleefd, wat hun vreugden en sores waren, hoe ze sliepen, waar ze hun behoefte deden enzovoort. Mensen van vlees en bloed die mijn eigen voorouders hadden kunnen zijn. Daar schrijf ik graag over.

vrijdag 29 augustus 2014

Tintelend bloed

·         In 1859 werd het eiland Schokland op last van koning Willem III ontruimd.
·         In 1596 kwam in Middelburg een schip aan met bijzondere handelswaar: Afrikaanse slaven.
·         In 1923 werd in mijn geboortedorp een spoorwegbeambte vermoord.
·         In 1304 werd bij Kortrijk een ridderleger door een ongeorganiseerd stelletje opstandeling verslagen.

Allemaal bijzondere gebeurtenissen in onze vaderlandse geschiedenis. Als ik erover lees, dan verschijnen er mensen op mijn netvlies. Mannen en vrouwen uit langvervlogen tijden, met hun eigen zorgen en vreugden in een meestal harde realiteit waar wij, 21ste eeuwers, geen notie meer van hebben. Ondanks dat ik mezelf heb voorgehouden om voorlopig rustig aan te doen met het schrijven van een nieuwe roman, begint mijn bloed af en toe toch wel te tintelen. Er zijn nog zoveel boeiende verhalen te schrijven!
Maar toch laat ik mijn pen liggen. Laat eerst mijn volgende roman maar eens uitkomen. Mijn redacteuren zijn druk bezig.

Bovendien: wanneer ik weer ga beginnen, moet er eerst gestudeerd worden. Een historische roman schrijf je niet zomaar. Je moet over gedegen achtergrondinformatie beschikken voor je überhaupt aan een boek in dit genre begint. Want onzin vertellen… daar houd ik niet van.


vrijdag 22 augustus 2014

Schrijven en lezen

Mijn eerste twee schrijfseltjes zijn allang uitverkocht. Twee andere zijn via de boekhandel verkrijgbaar en weer twee andere boeken liggen op uitgifte te wachten. Totaal zes boeken – een leuk resultaat, nietwaar?
Nu ik onlangs “De plaggenhutten” heb afgerond, houd ik mijn schrijversactiviteiten voorlopig voor gezien. Dat doe ik altijd als ik een verhaal heb afgesloten. Schrijven beheerst namelijk je leven. Je schrijft niet alleen als je achter je beeldscherm zit. Nee, je bent er de hele dag mee bezig. In je hoofd wel te verstaan. Hoe gaat het met persoon 1 verder? Heb ik persoon 2 wel het juiste karakter gegeven? Zal ik gebeurtenis zus wel zo laten, of verander ik het in gebeurtenis zo? Als je eenmaal in de flow zit, dan hoor en zie je niets van wat er om je heen gebeurt. Je geeft automatisch antwoord op vragen en vergeet onmiddellijk de afspraken die je gemaakt hebt. Kortom: je bent een ergernis voor je omgeving. Natuurlijk is dit laatste wat overdreven gesteld, maar het is inderdaad zo dat je nogal eens zo door je verhaal in beslag genomen wordt, dat je niet de gezelligste bent.
En daarom houd ik het schrijven altijd even voor gezien, als ik mijn laatste woorden aan de tekstverwerker heb toevertrouwd.

Wat doe ik als ik niet schrijf? Van televisie houd ik niet. Van een goed boek daarentegen weer wel. Dus lezen… En daar ligt nog wel een klus voor me. Want als schrijver wil je graag op de hoogte zijn van alles wat er op het gebied van literatuur voorhanden is. En dat is veel… te veel om van iedere schrijver een goed inzicht te verkrijgen. Vooral omdat de Nederlandse markt ook nog eens wordt overspoeld door vertaalde werken van buitenlandse auteurs. Ik heb me voorgenomen om in ieder geval van iedere Nederlandse en Vlaamse schrijver minstens één boek te lezen. Maar zelfs dat is onbegonnen werk. Toch ga ik verder op die ingeslagen weg. Want wat is er heerlijker dan een beetje weg te dromen in een mooi boek… of ’s nachts tien keer onder je bed te kijken omdat je in een spannende thriller bezig bent…