vrijdag 29 augustus 2014

Tintelend bloed

·         In 1859 werd het eiland Schokland op last van koning Willem III ontruimd.
·         In 1596 kwam in Middelburg een schip aan met bijzondere handelswaar: Afrikaanse slaven.
·         In 1923 werd in mijn geboortedorp een spoorwegbeambte vermoord.
·         In 1304 werd bij Kortrijk een ridderleger door een ongeorganiseerd stelletje opstandeling verslagen.

Allemaal bijzondere gebeurtenissen in onze vaderlandse geschiedenis. Als ik erover lees, dan verschijnen er mensen op mijn netvlies. Mannen en vrouwen uit langvervlogen tijden, met hun eigen zorgen en vreugden in een meestal harde realiteit waar wij, 21ste eeuwers, geen notie meer van hebben. Ondanks dat ik mezelf heb voorgehouden om voorlopig rustig aan te doen met het schrijven van een nieuwe roman, begint mijn bloed af en toe toch wel te tintelen. Er zijn nog zoveel boeiende verhalen te schrijven!
Maar toch laat ik mijn pen liggen. Laat eerst mijn volgende roman maar eens uitkomen. Mijn redacteuren zijn druk bezig.

Bovendien: wanneer ik weer ga beginnen, moet er eerst gestudeerd worden. Een historische roman schrijf je niet zomaar. Je moet over gedegen achtergrondinformatie beschikken voor je überhaupt aan een boek in dit genre begint. Want onzin vertellen… daar houd ik niet van.


vrijdag 22 augustus 2014

Schrijven en lezen

Mijn eerste twee schrijfseltjes zijn allang uitverkocht. Twee andere zijn via de boekhandel verkrijgbaar en weer twee andere boeken liggen op uitgifte te wachten. Totaal zes boeken – een leuk resultaat, nietwaar?
Nu ik onlangs “De plaggenhutten” heb afgerond, houd ik mijn schrijversactiviteiten voorlopig voor gezien. Dat doe ik altijd als ik een verhaal heb afgesloten. Schrijven beheerst namelijk je leven. Je schrijft niet alleen als je achter je beeldscherm zit. Nee, je bent er de hele dag mee bezig. In je hoofd wel te verstaan. Hoe gaat het met persoon 1 verder? Heb ik persoon 2 wel het juiste karakter gegeven? Zal ik gebeurtenis zus wel zo laten, of verander ik het in gebeurtenis zo? Als je eenmaal in de flow zit, dan hoor en zie je niets van wat er om je heen gebeurt. Je geeft automatisch antwoord op vragen en vergeet onmiddellijk de afspraken die je gemaakt hebt. Kortom: je bent een ergernis voor je omgeving. Natuurlijk is dit laatste wat overdreven gesteld, maar het is inderdaad zo dat je nogal eens zo door je verhaal in beslag genomen wordt, dat je niet de gezelligste bent.
En daarom houd ik het schrijven altijd even voor gezien, als ik mijn laatste woorden aan de tekstverwerker heb toevertrouwd.

Wat doe ik als ik niet schrijf? Van televisie houd ik niet. Van een goed boek daarentegen weer wel. Dus lezen… En daar ligt nog wel een klus voor me. Want als schrijver wil je graag op de hoogte zijn van alles wat er op het gebied van literatuur voorhanden is. En dat is veel… te veel om van iedere schrijver een goed inzicht te verkrijgen. Vooral omdat de Nederlandse markt ook nog eens wordt overspoeld door vertaalde werken van buitenlandse auteurs. Ik heb me voorgenomen om in ieder geval van iedere Nederlandse en Vlaamse schrijver minstens één boek te lezen. Maar zelfs dat is onbegonnen werk. Toch ga ik verder op die ingeslagen weg. Want wat is er heerlijker dan een beetje weg te dromen in een mooi boek… of ’s nachts tien keer onder je bed te kijken omdat je in een spannende thriller bezig bent…