vrijdag 26 september 2014

De historische roman

Helaas is het genre “historische roman” niet erg bekend bij het lezende publiek. Over het algemeen is men meer geïnteresseerd in thrillers. Die gaan dan ook als warme broodjes over de toonbank en worden in razend tempo geschreven. Daar is natuurlijk niets op tegen – iedereen mag immers het genre van zijn voorkeur kiezen.
Dat neemt niet weg, dat het me erg spijt dat aan de historische roman zo weinig aandacht wordt besteed. En áls er een boek in die categorie verschijnt, dan is dat vaak door een buitenlandse auteur geschreven en speelt het verhaal zich dus ook elders in de wereld af. Jammer… jammer… Ik ben er namelijk van overtuigd, dat veel mensen plezier kunnen beleven aan een boek dat in het Nederlandse verleden plaatsvindt. Als er maar meer informatie over zou verschijnen. Persoonlijk heb ik al diverse malen de opmerking gekregen: “Eigenlijk was ik geen liefhebber van historische romans, maar sinds ik jouw boeken heb gelezen ben ik helemaal verkocht.” Duidelijker kan het toch niet?
Gelukkig zijn er nog wel schrijvers van historische romans. Er is zelfs sprake van aanstormend talent, waar we in de toekomst zeker meer van zullen horen:
- Juliëtte van Nes is bezig aan een boek, waarvan ik een gedeelte heb mogen inzien. Het wordt gegarandeerd een boeiend relaas.
- Ook Anne Mieke Vermeulen loopt zich warm om een prachtige historisch werk het licht te doen zien.
De toekomst ziet er rooskleurig uit!

vrijdag 19 september 2014

Ben ik historicus?

‘Jij bent toch historicus?’ merkte onlangs iemand tegen me op.
Hoewel ik me zeer door zijn opmerking gestreeld voelde, moest ik hem toch duidelijk maken dat er een groot verschil is tussen een historicus en een schrijver van historische romans. Natuurlijk - als je in je boek een bepaalde periode in de geschiedenis wilt belichten, dan moet je je vooraf goed op de hoogte stellen van het desbetreffende tijdvak. Dat vereist het genre, waarover je schrijft, nu eenmaal. Dat vind ik - anderen denken daar misschien anders over en zetten een alleraardigst kasteelromannetje op schrift. Dat moeten zij dan zelf weten.
Maar om nu te zeggen dat ik historicus ben… Nee, echt niet. Historici zijn mensen, die een jarenlange universitaire studie achter de rug hebben. Natuurlijk heb ik in mijn boekenkast een aantal boeken staan, die handelen over de Nederlandse geschiedenis. Daaruit put ik onder andere, als ik weer met een nieuw schrijfproject begin. Maar verder gaat mijn historische kennis niet veel verder, dan wat me op de basis- en middelbare school is bijgebracht. Historische feiten dus, waarvan je zou verwachten dat iedereen ze zou weten. Maar soms kom je een verbazingwekkende onkunde tegen:

Wist u dat
-           er mensen zijn die nog nooit van Anne Frank hebben gehoord?
-           de Franse bezetting van 1795 tot 1813 bij menigeen onbekend is?
-           de eerste maanlanding vóór de Tweede Wereldoorlog zou hebben  plaatsgevonden?
-           de Eerste Wereldoorlog rond het jaar 1000 heeft gewoed?
-           Johan de Witt met grote stelligheid tot Vader des Vaderlands wordt  gebombardeerd?

Tja, daarmee vergeleken heb ik heb ik toch wel een aardige kijk op de vaderlandse geschiedenis. 

vrijdag 12 september 2014

Top 10

Afgelopen week werd mij op facebook gevraagd om een lijstje van tien van mijn favoriete boeken samen te stellen. Ooit heb ik me eens voorgenomen van elke bekende Nederlandse schrijver minstens één boek te lezen - een onmogelijk streven, waar ik nochtans in volhard. Sinds enkele jaren heb ik de gewoonte om mijn gelezen boeken te noteren. Inmiddels is dat uitgegroeid tot een hele lijst.
Hieronder dus tien boeken, enigszins willekeurig gekozen, onderverdeeld in twee blokjes.

01. Jan Siebelink Verdwaald gezin
02. Harry Mulisch         De ontdekking van de hemel
03. Loes den Hollander Driftleven
04.   Remco Campert         Het satijnen hart
05. Herman Koch Het diner

06. Harmen Malderik Over de keien
07. M.P.O. Books         De dood van Callista de Vries
08. Henk Vaessen Piel de heilige
09. Saskia Schouten         Wachten op de liefde
10. Jacques van de Baan Serpent

Voor wat betreft de literaire kwaliteit doen de boeken uit beide blokjes niet voor elkaar onder. Ze variëren zo’n beetje tussen “leuk” en “heel goed”. Toch bestaat er een wezenlijk verschil tussen de schrijvers. De bovenste vijf zijn auteurs van naam; de onderste vijf zijn tamelijk onbekend. Desondanks levert de laatste groep geen werk af van mindere kwaliteit.
Natuurlijk heb ik ook wel boeken in mijn handen gehad, die echt niet te lezen waren. Maar ook daarin heb ik geen verschil ontdekt tussen bekende en onbekende schrijvers. Eén boek was zo verschrikkelijk, dat ik het na twintig bladzijden heb dichtgeklapt - van een “gerenommeerd” auteur…
Ieder heeft natuurlijk het recht om iets al dan niet mooi te vinden. Ik vind het echter erg jammer dat er veel buitenlandse auteurs op de markt worden gebracht, terwijl hun getalenteerde Nederlands/Vlaamse collega’s vaak niet de erkenning krijgen die ze verdienen.
Uitgevers en recensenten zouden andere prioriteiten moeten stellen.

vrijdag 5 september 2014

Vroeger...

Op een of andere manier heeft de mens (of in ieder geval veel mensen) er behoefte aan om in het verleden te duiken. Als men bij het afgraven van een bouwterrein op archeologische vondsten stuit, worden de werkzaamheden onmiddellijk stilgelegd om die mededelingen uit het verleden vast te leggen en te ontrafelen.
De wetenschap telt miljoenen euro’s neer om de geheimen van het heelal bloot te leggen. Ruimtetelescopen vangen signalen op van miljarden lichtjaren ver. Hoe verder ze in het heelal speuren, hoe dieper ze ook in het verleden kijken. Daarmee probeert men inzicht te krijgen in de ontstaansgeschiedenis van het universum.
In een aantal West-Afrikaanse landen vertellen griots over de geschiedenis van hun dorp. Ze zijn in staat om dagen achtereen te praten zonder eenmaal in herhaling te vallen. Daarbij vertellen ze over gebeurtenissen die zich eeuwen geleden hebben afgespeeld.
Zo zijn er wereldwijd - op allerlei terreinen - voorbeelden aan te wijzen, dat de mens kennis wil hebben van wat zich vroeger heeft voorgedaan.
Waar komt die behoefte toch vandaan? Nuchter gesproken zou je kunnen zeggen, dat het volkomen zinloos is om je met het verleden bezig te houden. ‘Je leeft immers NU,’ zeggen sommigen daarover. Maar zo simpel is het niet.
Als schrijver van historische romans zal het niemand verbazen, dat ik me ook graag met geschiedenis bezig houd. Maar de zin daarvan kan ik niet uitleggen. Ik vind het gewoon boeiend om te weten hoe mensen uit vroeger tijden hebben geleefd, wat hun vreugden en sores waren, hoe ze sliepen, waar ze hun behoefte deden enzovoort. Mensen van vlees en bloed die mijn eigen voorouders hadden kunnen zijn. Daar schrijf ik graag over.