vrijdag 19 september 2014

Ben ik historicus?

‘Jij bent toch historicus?’ merkte onlangs iemand tegen me op.
Hoewel ik me zeer door zijn opmerking gestreeld voelde, moest ik hem toch duidelijk maken dat er een groot verschil is tussen een historicus en een schrijver van historische romans. Natuurlijk - als je in je boek een bepaalde periode in de geschiedenis wilt belichten, dan moet je je vooraf goed op de hoogte stellen van het desbetreffende tijdvak. Dat vereist het genre, waarover je schrijft, nu eenmaal. Dat vind ik - anderen denken daar misschien anders over en zetten een alleraardigst kasteelromannetje op schrift. Dat moeten zij dan zelf weten.
Maar om nu te zeggen dat ik historicus ben… Nee, echt niet. Historici zijn mensen, die een jarenlange universitaire studie achter de rug hebben. Natuurlijk heb ik in mijn boekenkast een aantal boeken staan, die handelen over de Nederlandse geschiedenis. Daaruit put ik onder andere, als ik weer met een nieuw schrijfproject begin. Maar verder gaat mijn historische kennis niet veel verder, dan wat me op de basis- en middelbare school is bijgebracht. Historische feiten dus, waarvan je zou verwachten dat iedereen ze zou weten. Maar soms kom je een verbazingwekkende onkunde tegen:

Wist u dat
-           er mensen zijn die nog nooit van Anne Frank hebben gehoord?
-           de Franse bezetting van 1795 tot 1813 bij menigeen onbekend is?
-           de eerste maanlanding vóór de Tweede Wereldoorlog zou hebben  plaatsgevonden?
-           de Eerste Wereldoorlog rond het jaar 1000 heeft gewoed?
-           Johan de Witt met grote stelligheid tot Vader des Vaderlands wordt  gebombardeerd?

Tja, daarmee vergeleken heb ik heb ik toch wel een aardige kijk op de vaderlandse geschiedenis. 

1 opmerking: